28.8.11

Vinsæl

Ég held ég hafi aldrei verið eins vinsæl eins og þegar við ákváðum að skrá borðsofuborðið og stólana okkar til sölu á bland. Endalaust af ókunnugu fólki að senda mér skilaboð og biðja mig um símanúmerið mitt og bjóða mér gull, græna skóga og frumburðinn í skiptum fyrir góssið. Ég skráði inn auglýsingu seint á föstudagskvöldið og milljónþúsund skilaboðum og 13 klukkutímum seinna var allt heila klabbið komið út í bíl hjá kaupanda og gólfið þar sem þetta stóð orðið berrassað. Ég elska þetta auða pláss. Ég sagði við Einar áðan að mér þætti það vera eins og óopnaður pakki. Þegar ég horfi á það, sé ég fyrir mér alla stórkostlegu möguleikana.

Við sem sagt ákváðum að massíft eikarborðstofuborð og feitir, svartir stólar væru aðeins of plássfrekir og vildum aðeins létta á þessu. Fá fleiri liti og meira stuð. Úfff hvað ég hlakka til. Okkur liggur svo sem ekkert á að finna replacement.. Gefum þessu bara svolítinn tíma og finnum eitthvað fínt. Þangað til á ég óopnaðan pakka sem brosir til mín alltaf þegar ég kem inn í stofu. Glorious!

26.8.11

Automatic block fídús?

Það ætti að vera hægt að setja svona reglu á facebook að ef einhver notar ♥ táknið oftar en say.. 2-3x í viku í status hjá sér, sé viðkomandi sjálfkrafa blockaður úr newsfeedinu... Bara segja..

4.8.11

Pæling

Ætli það að rífa tæki sem er tengt í USB úr sambandi án þess að gera "safely remove eða eject" sé nýja "hlaupa með skæri"?

3.8.11

Stígvélamurphy

Ég held ég sé með slæmt skókarma. Ég kaupi mér sjaldan skó og þegar það gerist geng ég í þeim þangað til þeir deyja og stundum svolítið eftir það. Þramma um á einhverju sem voru einhvern tímann skór þar til að ég verð hrædd um að þeir fari á stjá sjálfir einhverja nóttina og reyni að éta úr mér heilann. Ókay.. kannski smá ýkjur. Basically, þá finnst mér leiðinlegt að versla skó og mér gengur illa að finna skó sem ég fíla og passa vel. Þegar ég kaupi skó sem ég fíla, þá held ég eins fast í þá og ég get, því að ég er viss um að næstu skór verði ekki svona stórkostlegir.

Áðan fór ég í eftirskoðun eftir fæðingu. Rennilásinn á öðru stígvélinu mínu festist og varð ekki haggað svo ég þurfti að gangast undir skoðun í einu stígvéli, einni sokkabuxnaskálm og einni nærbuxnaskálm. Hresst!

Er alvarlega að spá í að kaupa mér ný stígvél...

2.8.11

Drottningaturninn

Það eru rúmlega þrjú ár síðan við fluttum inn í húsið okkar. Vá. Það er mikið. Sem sagt.. fyrir þremur árum síðan komumst við að samkomulagi um að Hr. Mon fengi minnsta herbergið fyrir sig og ég fengi háaloftið, sem hafði verið unglingaherbergi hjá fyrri eigendum og því parketlagt og með gluggum og allt svoleiðis. Það er með 20 fm gólffleti, en lofthæðin er ekki nema 185 þar sem hún er hæðst, sem hentar ekkert illa fyrir stubba eins og mig, en verr fyrir Hr. Mon. Ég sá fyrir mér að hafa borð út við endann þar sem saumavélin ætti varanlegan stað og ég gæti stundað allskonar föndur. Trönurnar mínar yrðu auðvitað alltaf uppsettar og með striga á sér og málningadótið allt nálægt svo það yrði auðvelt að skella sér í málerí ef ég væri í stuði. Ég kallaði háaloftið drottningaturninn.

Ókay. Svo byrjuðum við að taka pleisið í gegn, skipta um gólfefni, mála, brjóta niður veggi, rífa út skápa og skipta um hurðir og allt þetta sem fólk gerir áður en það flytur inn (því það gerir svo aldrei neitt svona framar og síðustu ljósin og skápahöldurnar eru ekki settar á fyrr en það á að gera heimilið glæsilegt fyrir fasteignasöluljósmyndir). Gólfið uppi á háalofti var stráð allskonar skápahurðum, hjörum, verkfærum og dóti sem við vildum ekki hafa fyrir okkur. Eftir að við fluttum inn, var öllu sem við vissum ekki hvað við áttum að gera við tímabundið skutlað upp á háaloft. Fljótlega komu jól og tveir stórir kassar af jólaskrauti og einn stór með uppstoppuðu jólatré bættist við. Síðan þá hafa allskonar óútskýranlegir hlutir sprottið þarna upp eins og gorkúlur og það er eiginlega ógerlegt að labba þarna um eða finna nokkurn skapaðan hlut. Á öllum þessum tíma hefur Hr. Mon geta sitið sáttur í herberginu sínu með 3 uppáhalds gítarana sína (hinir 2 eru uppi á háalofti. Oh. the irony), magnarana, nördaskapinn og whatnot. Aumingja Óskin Makare hefur ekki málað eitt einasta málverk.

Í gær fékk ég nóg af þessu, skutlaði ungabarninu í fangið á eiginmanninum og stormaði upp á loft til þess að redda málunum. 2 klukkutímum, kófsveittum haus, 1 stórum svörtum ruslapoka af rusli og öðrum eins ásamt stórum kassa af dóti sem á að fara á góða hirðinn síðar sást ekki enn högg á vatni. Operation "endurheimta drottningaturninn" var sett á bið vegna hungraðs krílis. Ég giska á að það þurfi góð 8-10 sambærileg áhlaup til viðbótar og heimsóknir í ikea/rúmfó/europris til að versla hentugar hirslur fyrir dótið sem þarf að vera eftir áður en ég get smellt í málverk. En.. by george, það kemur til með að vera stórkostlegt málverk, þó það verði örugglega fugly sökum æfingaleysis. Mér er skapi næst að hengja það upp í stofunni sem svona "Never forget" minnisvarða um hvurslags stórslyst geta gerist ef fólk sofnar á verðinum í háalofts málum. Svo alltaf þegar annað okkar ætlar að fara með eitthvað drasl upp á háaloft mun hitt benda skjálfhent á málverkið og segja með brostnum róm "Viltu fá annað svona í stofuna? HA? VILTU?"

Hlýtur að ganga!