2.10.10

Ojjjjbara

Ég fékk ógeðslegustu gubbupest sem sögur fara af. Mæli að minnsta kosti ekki með henni við neinn, nema kannski... Nei, vitiði, mér dettur ekki í hug neinn sem mér er nægilega illa við. Ekki einu sinni til að djóka með.

Ég gubbaði svona 20 - 25x aðfaranótt föstudagsins. Maginn var löngu orðinn tómur svo það kom bara gall og vatn undir það síðasta. Meiri viðbjóðurinn. Daginn eftir var ég svo máttlaus að ég fann ekki orku til þess að standa upp og senda vinnunni email og segja þeim að ég kæmist ekki í vinnuna því ég héldi að ég væri dáin. Sem betur fer var síminn minn við hliðina á mér. Þetta var líka afmælisdagurinn hennar Söru. Ég er ekki enn búin að knúsa hana til hamingju með daginn, því ég vil ekki smita hana af þessum óbjóði. E er samt nokkrum sinnum búinn að koma með hana inn í herbergi til mín og láta hana tosa í tánna á mér og spjalla við mig úr fjarlægðá milli þess sem ég barma mér í einhverju móki.

Ég held að mér sé að batna. Ég er í það minnsta búin að skríða fram úr rúminu og niður í sófa. Áðan borðaði ég líka samloku með banana og gubbaði henni ekki næstum því strax aftur. It's all looking up now.

3 ummæli:

Vala sagði...

úff :S þetta er viðbjóður, í matnum sem við vorum í í gærkveldi, þá var verið að tala um einhverja viðbjóðslega ælupest sem væri ágætlega smitandi, sem væri að ganga núna, þú hefur greinilega verið ein af þeim "heppnu" að hafa nælt þér í þessa "fínu" pest

oskar@fjarhitun.is sagði...

Hellaður andskoti þessar gubbupestir. "Sílið" okkar fékk svo slæma um daginn að hún endaði á barnaspítalanum með vökva í æð (gó læknar!).

Gott að þú sért kominn í "loftið" aftur!

Osk sagði...

Litla greyjið :( Ég er svo ofboðslega ánægð með að erfinginn hafi sloppið við þetta.

Ég endaði einmitt líka uppi á spítala með vökva í æð. En mikið ofboðslega leið mér samt betur eftir vökvunina.