15.2.05

Í gær líkti Einar því að draga mig á eyrunum að skrifstofu hjá einum kennara til þess að ég myndi biðja um meðmælabréf, við það þegar ég tók hann með mér í fallturninn í Bakken í Danmörkunni. Eini munurinn átti víst að vera í því fólginn að ég gæti ekki DÁIÐ.

Óóóójúvíst hefði ég alveg geta dáið!

Engin ummæli: