7.1.05

Prótótýpan (eldri bróðir minn sem sagt), sem kemur reglulega í heimsókn til þess að borða matinn okkar, kom einmitt í morgun í slíkum erindagjörðum (naah, hann var líklega að heimsækja internetið). Á meðan að ég svaf værum svefni tókst honum að loka sig inni á klósetti (salerni fyrir hégómastrumpa). Ég vaknaði ekkert við sársauka öskrin frá hurðinni þegar verið að var að misþyrma henni. Á endanum þurfti hann að taka hana af hjörunum eftir hálftíma samningaviðræður.
Þegar bróðirinn hringdi svo í mig, til þess að vara mig við hurðinni með fyrirtíðaspennuna heyrði hann símann minn hringja inni í herbergi. Hann var svo upptekinn af því að vera hissa að ég hann var ekkert fúll..

Ég kann hins vegar ekkert við svona vesen. Ég verð að loka a ð mér þegar ég kasta vatni (stelpur kúka ekki). Annars gæti ég alveg eins búið í miðbænum.

Engin ummæli: