Brúnt

Aðeins að uppfæra gervigreindina. Ég er búin að vera að máta "dökkljóst" hár síðustu mánuði og færði mig svo á næsta level í gærkvöldi. Eða niður um level.. Pakkalitur nr. 6 í staðinn fyrir nr. 7 eða eitthvað svoleiðis. Kemur í ljós hvernig þetta gengur.

Vesó

Piff. Hvað er Öryggismiðstöðvarfólk að boða komu sína kl. 9:30 um morguninn til að taka eitthvað once-over? Veit þetta lið ekki að ef fólk býr á tveimur hæðum, þá er bara annarri hæðinni haldið sæmilega gestavænni og draslið geymt á hinni? Ég þurfti að skutla krílinu í rimlarúmið sitt og múta henni með snuði og dóti, þjóta svo í að moppa yfir og henda öllu sjáanlegu drasli inn í hjónaherbergi og loka. Ahh ég fékk alveg svona unglinga-flashback þegar ég skutlaði drasli undir rúm og lét svo rúmteppið hanga fram fyrir.

Zumba á nærbuxunum

Ég var að eignast nýja tölvuleik. Ég var sko alveg komin í stellingarnar með að prufa hann og þá tók sílið aldrei þessu vant upp á að vera með vesen við það að sofna. Eiginmaðurinn stakk af í körfu (hann er basket case 1x í viku sko) og eftir sat ég með eitt stykki barnapíutæki sem spilaði eitt stykki tveggja ára barn syngja "1,2,3 áfram Latibær", kalla "ÉG er Glanni Glæpur" og fara með leikþætti og klósett-tengd gamanmál.

Allt í einu ranka ég við mér og geri mér grein fyrir því að það hefur ekki heyrst svo mikið sem múkk í barninu í svolítinn tíma, klukkan orðin miklu meira en ég sá fyrir mér að hún yrði þegar ég væri á zumbandi siglingu og ég ekki búin að skipta yfir í æfingaföt. Ég greip til þess ráðst að draga fyrir gluggana og strippa niður á gammó (ég er bara ekki tilbúin til að segja "leggings". Mér finnst það ennþá vera of Þjóðverjalegt. Hvað næst? Handy í staðinn fyrir GSM síma? Hmmha?) og bol. Gammó reyndust svo vera of sleypar fyrir wii-remote mjaðmabeltið sem fylgir, þannig að ég endaði á nærbuxunum í zumbandi zumbí-rarí-rei. Pfff.. þetta hefur ekki verið falleg sjón og ég vona innilega að það séu engar faldar myndavélar hérna svo ég endi ekki eins og Star Wars kid.

En aftur að Tímon og Zumba.. Nærbuxur eða engar nærbuxur (og jú, til að koma í veg fyrir frekari óþægilegar "mental pictures", þá voru vissulega nærbuxur) þá er þetta alveg öskrandi snilld, allavega svona miðað við fyrstu zúmbun. Ég ákvað að byrja hægt, svona fyrst að klukkan væri orðin margt og vegna þess að ég hafði aldrei prufað zumba áður og valdi "short class, low intensity".

Það var að vísu einhver valmöguleiki að láta kenna þér skrefin á ultra hægum hraða en hver nennir því eiginlega? Ég demdi mér bara út í þetta og komst að því að "low intensity" þýddi sko ekki að þetta væri eitthvað hægt. Á tímabili var ég farin að sjá eftir því að hafa ekki byrjað í aula-hjálpadekkja-mode og látið kenna mér, en zumbaði bara áfram blindandi og tók fljótlega upp stefnuna að ef ég væri ekki viss, þá bætti ég bara við auka mjaðmahnykkjum. Það bar alveg ferlega góðan árangur og ég endaði með 3 stjörnur af 5 mögulegum og einkunina "zumba expert" eða eitthvað álíka fyrir wii-rkoutið. Zumbi fjörálfur?

Ég sé fyrir mér mikið zumba í minni nánustu framtíð.

Fyrir vin minn, litla Kínverjan

Ég held ég þekki engan Kínverja lengur að vísu. Þegar ég var í DTU vann ég verkefni með tveimur stelpum frá Kína, en ég held að þar með sé það upp talið.

Það sem ég vildi samt sagt hafa er að það er ekki nógu mikið af gulum fötum til í heiminum. Gulur er glaður og fallegur litur. Þegar ég var lítil var gulur meira að segja uppáhalds liturinn minn. Það er gaman að halda upp á gulann því að á sumrin er allt morandi í túnfíflum og sóleyjum út um allar jarðir. En hvað sem að lagið segir, þá er "góða appelsínan" sko ekki gul. Ekki nema að "góða appelsínan" sé sítróna sem sé að villa á sér heimildir.

Í gær breytti ég gulum suttermabol í lítið gult pils með gulu blómi og í gult hárband. Saumavélin mín var svo hissa þegar ég sótti hana upp á háaloft að hún pissaði tvinna út um öll gólf.

Nú á frumburðurinn allavegana gul föt og mætti glöð á gulan dag á leikskólanum. Þess má geta að þetta er í þriðja skiptið sem barnið mætir í pils eða í kjól á leikskólann. Hin tvö tilefnin voru afmælið hennar og litlu jólin. Ég er ekki stuðningsmaður þess að senda börn í kjólum og pilsum á leikskólann.. Skraaaambinn nei.

Tannsi

Ég fór til tannlæknis áðan. Það er eitthvað svo brjálæðislega vandræðalegt við að fara til tannlæknis. Ekki svona félagslega vandræðalegt, heldur meira svona... næstum því alveg á hvolfi með gapandi munninn, hendur af hálf ókunnugri manneskju upp í þér og þurfa öðru hvoru að svara spurningum með "agghaaaa" eða "hnnnrrrrrghh".

Annars er ég gölluð. Það er alveg slatti síðan ég tilkynnti það hérna. Ég er sem sagt með tvær barnatennur, hlýtur að vera þessvegna sem ég er forever young. Eða eitthvað svoleiðis. Það eru engar fullorðinstennur undir. Þær eru samt ekkert tiny tiny eða neitt. Fæðingargalli. Svo kemur í ljós áðan að ég er líklega með frekari fæðingargalla - engir öftustu jaxlar í efri góm. Stuttu fyrir þetta hafði tannsinn tilkynnt mér að ég þyrfti líklega að láta taka þessa í neðri gómi, svo ég get ekki verið annað en sátt að hinir muni aldrei koma. Aldreialdrei. ALDREI!

En ég meina, enginn er fullkominn svo það er ekki slæmt að vera bara með það svart á hvítu á röntgenmynd hver gallinn hjá mér er. Jessörr.

Náttfatapartý

Tæplega tveggja og hálfs árs grallaraskott á náttfötum, 10 mánaða (í dag) grallaraskott á náttfötum, mamman á náttfötum og Sól dúkka á náttfötum. Hafragrautur og lýsi á línuna og svo kannski vagnalúr fyrir yngri dótturina og jafnvel Skoppa og Skrítla fyrir þá eldri. Sunnudagskósí.

"Þegar ég var lítil, þá var ég hrædd við jólasveininn" sagði eldri dóttirin í fyrra dag. Það er sko ekkert smá sem er hægt að stækka á 3 mánuðum. Annars kom í ljós í gær að Skoppa og Skrítla eru svolítið eins og jólasveinninn. Fínt concept, en afskaplega hræðilegar í persónu.

Leitileit

Ég er að leita að blaði sem er búið að vera að þvælast fyrir mér svo gott sem á hverjum degi í svona 2 mánuði. Í dag þarf ég á því að halda og það er hvergi sjáanlegt. Típííííískt

Kvefuð

Ég er með allsvakalega stíflað nef. Það er ekkert annað að angra mig, svo ég lifi þetta alveg af, en vandamálið er að ég nenni ekki að borða neitt. Til hvers að borða ef ég finn ekkert bragð? Pff.

Eldhúsið

Ég gleymdi alltaf að monta mig af leikeldhúsinu sem ég smíðaði úr 2 náttborðum fyrir hana Söru í 2ja ára afmælisgjöf.

Ég held að ekkert dót hafi verið eins mikið notað á þessu heimili og þetta eldhús og mikið afskaplega var gaman að búa þetta til. Það eina sem ég hef út á þetta allt saman að setja er að núna er ég alltaf með einhverja óstjórnlega þörf til þess að smíða og ég á engan bílskúr. Það er ekki endilega kúl að smíða inni í eldhúsi og þurfa að vera með ryksuguna á lofti eftir hvert sag.

Ég á mér draum

Lengi hefur blundað í mér sá draumur að mála kastalaveggi í einhverjum öðrum lit en þessum beinhvíta sem varð fyrir valinu áður en við fluttum inn. Ókay.. kannski ekki háfleygasti og göfugasti draumur sem blundað hefur í höfði drottningar, en alveg pottþétt háfleygari og göfugri en sumir. Einu sinni dreymdi mig t.d. um að eignast fjaðraskraut um hálsinn. Hvað er það? Allavega ekki háfleygt sko.

Það er samt eitthvað ógnandi við að velja málningu í lit, svo fram að þessu þegar draumurinn hefur pikkað hikandi í öxlina á mér hef ég trampað á honum og sent hann aftast í röðina. Ég veit ég var náttúrulega bara að hvetja hann þegar ég málaði gulan sand og bláan sjó inn í barnaherbergið og passaði mig að mála ekki óléttubumbuna í leiðinni. Núna hefur kvikyndið verið að sækja í sig veðrið og þegar ég reyndi að senda hann aftast sagði hann...

NEI!

Ég ákvað þá að reyna að drífa mig í því að finna út úr þessu, því ekki get ég haft snarklikkaðan og upp-buffaðan draum hoppandi á öxlinni á mér í tíma og ótíma. Ég var svona eiginlega búin að ákveða að mála einn veggstubb og einn stóran vegg í stofunni til að byrja með og helst í sitthvorum litnum. Svo horfði á þennan stóra vegg í stofunni og hugsaði "ah.. þessi væri flottur grænn. Mér finnst grænn fallegur litur". Þrátt fyrir að vera nokkuð viss um að ég hafi aldrei rangt fyrir mér, ákvað ég að það yrði kannski best að fara út í smá rannsóknarvinnu til þess að ég myndi ekki vera að gerast sek um hroðaleg innanhússarkítektaamatöramistök (<-- bjó til þetta orð sjálf. Takkfyrirtkkfyrir. Mér finnst þessi tvö "a" í röð þarna gefa þessu svolítið finnskan blæ. Finnskt þér ekki? H0h0). 

Eftir gífurlega heimildasöfnun og miklar rannsóknir hef ég komist að því að það virkar ekki alveg þannig að kona getur bara horft á vegg og hugsað um lit sem henni finnst fallegur og málað vegginn í svoleiðis lit. Neineineinei..  Þó svo að einhver litur sé rosa fallegur, passar hann kannski alls ekki heima hjá þér. Eða í þessu tilfelli mér. Liturinn á veggjunum er víst það sem á að ákveða síðast. Fyrst þarf að taka mið af litum á gólfi, litum á húsgögnum og fylgihlutum, lýsingu o.fl.

Nú snúa gluggarnir í stofunni t.d. í suður og það er mikil náttúruleg lýsing í stofunni stærstan hluta ársins. Þá er víst betra að mála veggina í köldum lit. Sá kaldi litur sem liggur beinast við er grár. Það eru steingráar flísar inni í eldhúsi sem sjást úr stofunni og eins valdi ég steingrátt teppi á stigann á sínum tíma. Einn af borðstofustólunum okkar er líka grár (6 stólar í 6 litum). Sko mig! Búin að beita allskonar innanhússarkítektapælingum. Veggstubbur! Þú verður líklega grár.

Það kemur víst flott út að poppa gráan upp með bjartari lit. Þeir litir sem komu til greina með gráum eftir að hafa skoðað borðstofustólalitapallíettuna (bjó þetta orð til líka. Ég ætti kannski að leggja þetta fyrir mig) voru gulur, fjólublár og grænn. Gulur er hlýr litur, svo honum var hent út af borðinu vegna áðurnefndar lýsingar og þó svo að fjólublár geti verið fallegur finnst mér hann vera meiri svefniherbergis- og baðherbergislitur. Þá var eftir grænn. Já.. ég er sem sagt að spá í að mála stóra vegginn í stofunni grænan. 

....bíddu nú aðeins eitt augnablik. Grænan? 

Getur það verið að ég sé með innanhússarkítektarblóð í æðum mér? Bara svona náttúrutalent þegar það kemur að innanhússarkítekt...imsa? Það getur bara vel hugsast. Það eina sem heldur mér frá því að ganga að því sem vísu og fara að skipta um starfsvettvang, er að ég er ekki aaaalveg búin að negla niður hvor veggurinn á að vera grár og hvor á að vera grænn. Já.. eða tala við eiginmanninn og greina honum frá rannsóknarvinnu og niðurstöðum. 

Ég sé allavega fyrir mér græn og grá litaspjöld í náinni framtíð (hva! Bara spádómsgáfa líka.. Hún getur allt þessi stelpa!).

Seinni hluti Lego & gender

Orð sem venst ekki..

"Mömmuhjartað". Ég hef heyrt þetta orð oft í gegnum tíðina og mér finnst það ennþá eins ferlega bjánalegt og þegar ég heyrði það fyrst. "Mömmuhjartað var nú svolítið stollt"... "Mömmuhjartanu var bara illt". Fyrst hélt ég að notkunin á þessu orði væri einangruð við lið í einhvejru undarlegu költi, en síðan þá hafa allskonar kvenmenn sem ég hélt að væru sæmilega heilir á geði farið að sveifla þessu fram eins og þetta meiki sense. Geta konur ekki bara sagst vorkenna lösnum börnum sínum eða að þær séu stoltar af erfingjunum án þess að þurfa að taka hjartað í sér út fyrir sviga og skella "mömmu" fyrir framan og tala um það í þriðju persónu. Þetta er eins og þegar litlir krakkar eru að leika sér með bangsana sína og segja "bangsa langar í kex" til að reyna að kría út kex án þess að sníkja. 

Ætli "pabbahjartað" mæti næst á staðinn? Eða "ömmuhjartað", "afahjartað", "systrahjartað", "frænkuhjartað", "vinkonuhjartað" eða "hundaeigandahjartað"? 

"Mömmuhjartað var rosalega stollt, en pabbahjartað var hins vegar frekar stressað. Afahjartanu var skemmt". 

Póskhjartanu finnst þetta glatað. 

Ég opnaði banana vitlausu megin

Nei ég ætlaði ekki að segja "röngu megin". Þetta var alveg akkúrat það sem ég ætlaði að segja. Í gegnum tíðina hafa ákveðnir aðilar reynt að halda því fram að það sé betra að opna bananan vitlausu megin. Rétt í þessu var ég að fá mér banana og rak allt í einu minni til þess að ein ástæðan fyrir því að fólk heldur því fram að þessi geðveiki sé hnén á býflugunni og náttföt kattarins, sé að þá séu engar bananalínur eftir á bananananananaanum eftir aðfarirnar. Ég er sko innilega ekki banananalínuaðdáandi og blóta hverri einustu til dubstep lags um leið og ég ríf hana af. Mér er svo illa við bananalinur að ég var meira að segja tilbúin til þess að prufa að opna banana vitlausu megin til að losna við þær.

Hey.. getiði hvað. Það er lygi! Bananalínurnar eru bara samt á banananum þó svo að kona fari niður á þetta level.

LYGI!

Ég opnaði banananananananananann asnalegu megin til einskins.

Búú

Allt er best í hófi

Er þá hóf líka best í hófi?

Hitabeltisrigning

Í janúar. Á Íslandi. Nú er ég aldeilis hlessa! :)

Faaaallin

Fallin á sykurleysinu. Það eina sem togaðist ofan í mig yfir allan gærdaginn var ein poweraid flaska, skipt niður á svona eins og 12 klst. Það er sykur í poweraid. Usss :)

Er að spá í að láta eins og þetta hafi aldrei gerst.

Ein heima

Bæði börnin í pössun og við eiginmaðurinn ein heima í fyrsta skipti í fjölda mánaða. Ákváðum að skipta hæðunum á milli okkar svo hvort okkar um sig hefði eigið klósetti og þyrfti ekki óvart að gubba á hnakkann á hinu. Gubbupest...... Glorious

Nachos

Í gær fékk ég einhverja gífurlega þörf fyrir að sukka yfir Sherlock þætti/mynd/whaevs. Ég fékk einhverja vitrun um að nachos getur sko verið hveiti- og sykurlaust sukk, en það þarf að lesa aftan á pokann til að vera viss. Sumar týpur, eins og t.d. Doritos eru frá USA (eða er það ekki örugglega?) og þá væri það á móti lögum að setja hvorki sykur né HFCS í. Ég komst líka að því að það er möguleiki á að kaupa salsasósu og ostasósu án þess að það sé búið að setja sykur út í, svo ég bjó mér til ofurídýfu með því að jukka áðurnefndum sósum saman við mozzarella ost og setja inn í ofn *homerslef*. Sumir eru þeim ranghugmyndum gæddir að það eigi að nota rjómaost en ekki ostasósu. Veit ekki alveg hvaðan það kemur.

Allavegana. Ég komst að því að Einar borðar nachos sem snakk og vill helst ekkert vera að blanda neinum sósum eða ídýfum í málið. Ég nota hins vegar nachos sem ætilegar skeiðar til þess að skófla upp í mig ídýfum. Noooom nachos-ídýfur.. Guacamole, salsa, ostasósa og svona ofnajukkisósa.

Einhverra hluta vegna hef ég aldrei komist í sama gír með old school kartöfluflögurnar. Fyrir það fyrsta finnst mér þær ekki eins góðar og svo eru mæjónessósurnar ekkert að gera eins gott mót.

Ofurmömmufílíngur

Stundum, fæ ég smá ofurmömmutilfinningu þegar ég geri eitthvað sem fólki almennt finnst eflaust ekkert sérstaklega merkilegt á blaði og dagmömmum þætti bara hægur dagur. 2ja ára sílið er heima í dag þar sem hún var lasin í gær. Núna síðasta hálftímann er ég búin að klára að elda sitthvorn hádegismatinn fyrir þær, mata þessa 8 mánaða, syngja, brosa yfir því hvað ég eigi fyndin og skemmtileg börn, hrósa fyrir duglegheit og kurteisi, þrífa báðar, skutla þeirri eldri í rúmið sitt, slökkva ljósið, kveikja á slökunartónlist, kyssa haus og labba út.. Skutla svo þeirri yngri í rúmið sitt, slökkva ljósið, kyssa haus og labba út og þær voru báðar sofnaðar áður en ég var einu sinni byrjuð að labba niður stigann.

Ef svo mikið sem önnur þeirra hefði farið að kvarta yfir því að vera sett í hvíld núna eða hefði ekki borðað vel eða verið með vesen hefði ég eflaust ekkert verið í ofurmamminu. Það virðist sem sagt vera að það sé ekki endilega það sem mamman gerir, heldur það sem börnin gera sem kemur af stað ofurmamminu. Það er kannski bara eðlilegt.

Meiri snjór og "ekta súkkulaði"

Mikið held að það væri ofboðslega gaman að vera svona 8 ára og eiga góðan kuldagalla núna. Ég myndi fara út með skóflu og snjóþotu/stigasleða og ekki koma inn aftur fyrr en mér yrði dröslað inn með valdi. Vonandi kemur aftur svona mikill snjór einhvern tímann þegar stelpurnar mínar verða aðeins eldri. Þá verða sko grafin göng út um allan garðinn hjá okkur og gott ef það verður ekki kakó eftir á ef stelpuskottin munu hafa smekk fyrir svoleiðis skramba, þó svo að hvorki ég né E drekkum svoleiðis.

Einhverjar vísbendingar eru reyndar uppi um annað, amk hjá frumburðinum. Þegar litlu jólin voru á leikskólanum var hátíðardagskrá allan daginn m.a. með hátíðarmatseðli í hádeginu og smákökum og ekta súkkulaði í "nónhressingunni". Þegar ég var svo að yfirheyra hana um þetta eftir á og spurði hana um súkkulaðið sagði hún "Nei. Ég víldekki". Kannski er þetta bara í geninun, þó svo ég hafi fyrir satt að ekta súkkulaði sé sko allt annar pakki en kakó. Amk var reynt að ljúga þessu að mér þegar ég var lítil. Einhverra hluta vegna virðist fólk bara ekki geta komið hausnum á sér utan um þá staðreynd að einhverjum finnist þetta ekki gott

Ég: Nei, ég vil ekki kakó
Ættingjar: Þetta er ekki kakó. Þetta er EKTA súkkulaði. Smakkaðu þetta, þetta er rosalega gott
Ég: En ég vil ekki...
Ættingjar: ... og svo er þetta í svo flottum bollum *hella EKTA súkkulaði í flottan bolla og rétta mér*
Ég: *einn sopi og gretta* En ég VIL ekki...
Ættingjar: Það vantar bara RJÓMA út í (sagt eins og að rjómi sé það besta sem nokkur gæti óskað sér að drekka)

Svona í ellinni hef ég stundum látið mig hafa kurteisis kakó eða meðvirknis EKTA súkkulaði, t.d. þegar við höfum mætt í heimsókn einhvert og gestgjafinn hefur sloppið inn í eldhús og skellt í könnu af þessum skramba. Eiginmaðurinn á nefnilega tromp uppi í erminni. Hann drekkur kaffi, á meðan ég er þeim eiginleika gædd að hafa fæðst með bragðlauka. Ég þarf þá að taka kúluna fyrir hönd okkar hjónanna svo eldhúskuklið hafi ekki verið til einskyns. Ég skil eiginlega ekkert í mér að gera þetta. Árið er nú sæmilega nýtt og ferstk ennþá. Spurning um að slá fram nýársheiti að hætta að drekka meðvirknis kakó. Já, því ekki?

Tanntaka og brjóstagjöf

Hoooooooooomægod. Þetta getur verið afskaplega sársaukafullt combo.

Snjór

Væri hrifnari af þessu heeeeelvíti ef þetta þýddi ekki að ég væri alltaf svo gott sem snjóuð inni :P Hef ekki mikið komist í vagnalabbitúra það sem af er þessu ári og sjaldan geta sótt sílið á leikskólann þar sem það er ekki vagna/kerrufærð og ég vil ekki hafa smásílið í burðarpoka ef ég gæti dottið í hálku. Puff.

Eh.. ég ætti kannski að taka fram að pabbi hennar sækir hana á leikskólann. Hún er ekkert búin að hanga þar síðan í byrjun mánaðarins :)

Sykurlaus

Nú er ég búin að vera hveiti-, sykur, og rauðakjötslaus í næstum 3 vikur og það er eiginlega bara ekkert mál. Ég á reyndar alveg pottþétt eftir að setja rautt kjöt aftur inn í lok mánaðarins... en kannski ekki unnar kjötvörur. Ædönnó. Ég bý til mitt eigið muslí og mitt eigið brauð (enda ekki hægt að fá brauð úti í búð sem er ekki með neinu venjulegu hveiti) og það er miklu betra á bragðið því ég hrúga öllu sem mér finnst gott í það. Ég er að borða milljón sinnum bragðbetri og skemmtilegri mat. Ég held líka að málið sé að ég er ekkert að chilla í öðru. Er ekkert að þessu til að vera mjó eða neitt svoleiðis, þannig ég borða alveg smjör, ost og möndlur í vörubílsförmum og whatnot.

Í gær kom hins vegar fyrsta skipið sem ég hef átt virkilega erfitt með mig. Ég fór í afmæli þar sem var ein kaka, en annars bara heitar brauðrúllur (bestastabest), snittur með allskonar djúsí áleggjum, kex og ostar. Ég er sko þokkalega meira á heitubrauðrétta- og snittulínunni frekar en kökulínunni. Ég fékk mér nokkrar sneiðar af ostum og vínber, en glápti á brauðdótaríð með slef niður á tær. Ég endaði á því að sækja mér tvær snittur með reyktum laxi og skrapa lax, salatblað og papriku yfir á diskinn minn, en losa mig laumulega við brauðið sem hafði verið undir.

Ég reyndar lýg því. Alltaf þegar Einar opnar kókdós og það kemur þarna "ctsjjjjjjj" hljóðið, þá fæ ég vatn í munninn. Eftir að ég hef hins vegar náð mér yfir opnihljóðið, þá er ég svöl eins og Fonzie.

Strike two

Helginn rann einhvern veginn saman og ég bara fattaði ekki að ég hefði ekki póskað í gær. Nú þarf ég sko aldeilis að vanda mig næstu *fletta upp hvaða dagsetning er í dag*... átta dagana, svo ég þurfi ekki að lifa í eilífri skömm.

Hmm.. Ég er reyndar að ljúga. Ég myndi ekkert lifa í eilífri skömm. Ég myndi eflaust segja "úbbs" og halda svo bara áfram þar sem frá var horfið... en til að hlífa mér við þessu "úbbsi", þá þarf ég sko aldeilis að vera á tánum.

Útsölur

Fór í Kringluna og ætlaði að reyna að finna mér einhver föt. Labbaði út einum og hálfum klukkutíma seinna með afmælisgjöf fyrir guðsoninn og hörfræjaolíu fyrir smásílið. Grínlaust, ég fann ekki neitt. Ekki einu sinni eitthvað sem ég væri til í að kaupa en var of dýrt.. bara ekkert sem mér gæti mögulega langað í. Mátaði eitt pils og einn bol til málamynda, en pilsið reyndist vera ósiðsamlega stutt og bolurinn lét mig líta út fyrir að vera enn ólétta.

Ég held að internetið verði að koma mér til bjargar. Allt til á þessu interneti sko.

8 ára rokkari

Hún er æði!


Svo er líka fyndið að sjá öll "re" videoin þarna til hliðar þar sem að brjóstaskorur (held það sé ekki hægt að kalla þetta annað þegar það vantar 1/2 andlitið inn á mynd, en sést í öll brjóstin) eru að koma með sína gagnrýni á þetta.

Bóndadagur

Ég hélt í árlega bóndadagshefð og eiginmaðurinn fór í vinnuna í jakkafötum, með boxaða öxl og hamingjuóskir með að vera með typpi. Jakkafötin tengjast hefðinni okkar ekkert, heldur er árleg hefð á vinnustaðnum hans að karlmönnum sé boðið út að borða í hádeginu. Meira að segja ekki skemmdan mat. Það virðist vera að að einhver sé að misskilja eitthvað hérna..

Boost

Ég er ekki morgunmatarðdáandi. Í gegnum árin hef ég tamið mér að borða morgunmat, en hef alltaf átt hálf erfitt með það. Brunch hins vegar.... Þá værum við sko að tala saman.

Núna er ég komin með brilliant lausn. Ég fæ mér búst/boost/boozt/búúúhhhhszht í morgunmat. Það er æði. Ég sulla öllu þessu holla sem kona ætti að borða út í, eins og möndlumjólk, lýsi (með sítrónubragði sko), chia fræum, husk og spínati... svo set ég einhverja djúsí ávexti og whooolah. Morgunmatur sem ég er ekki að pína ofan í mig,  er bara með bústáferð, en ekki slepju chiafræjaáferð og smakkast eins og ávextir, en ekki lýsi og husk.

Mér líður alltaf eins og brjáluðum vísindamanni þegar ég set megagígaofurblandarann sem tengdó gáfu okkur í jóló af stað. Hann er svo megagígaofur að einu sinni gleymdi ég að setja lokið á og það sullaðist ekki einn dropi upp úr á meðan bústið var bústað. Sumarbústað. Hahaha.. fyndin ég.

Svo er það bara búst í glasi í vinstri og moka hirsigraut ofan í litla barnið með hægri. Bestun!

Regnboginn

Í gær nýtti ég kvöldið í að fara á vinnufund um gildi leikskólans hennar Söru, Regnbogans. Það var svona þjóðfundarbragur á þessu og foreldrar, starfsmenn og meira að segja foreldrar sem áttu börn sem eru farin af leikskólanum skiptust niður á borð, skrifuðu niður stykkorð, rökræddu og unnu með allskonar hugtök. Mikið fannst mér gaman að geta verið þátttakandi í þessu.

Þessi leikskóli er svo frábær að ég má vart mæla og öðrum foreldrum finnst það bersýnilega líka, þar sem að fólk berst um að fá að vera í foreldraráði og það eru varamenn í öllum hornum. Fyrst fannst mér pínulítið fyndið í haust að ekki-alveg-orðið-tveggja-ára barnið mitt væri að fara að vinna hópverkefni í stöðvavinnu, vera á tónlistarnámskeiði og svona, en svo er þetta bara allt saman algjör snilld. Litla sílið slær oft fram ansi háfleygum orðum sem hún hefur lært þarna og er afskaplega ánægð, glöð og sátt við leikskólann sinn.  Meira að segja maturinn er allur gerður frá grunni, brauð bökuð á staðnum o.fl. og Reggio Emilia stefnan sem farið er eftir þarna er frábær. Ég sé sko ekki eftir því að hafa sótt um þarna þegar Saran var 2ja mánaða og finnst alveg æðislegt að Ernan eigi eftir að leikskólast þarna líka í náinni framtíð.

Gleðigleði